Nasza rada: po dokładnym rozprowadzeniu podkładu dobrze jest oklepać lekko twarz wnętrzem dłoni- podkład rozkłada się wówczas na skórze bardziej równomiernie i jest trwalszy.

2. Rozprowadzanie gąbką
Jest to na rozprowadzanie zarówno płynnego, jak i kompaktowego podkładu. Gąbka może być sucha bądź wilgotna. Na gąbkę, lub bezpośrednio na twarz nabieramy małe porcje podkładu i rozcieramy na skórze aż do całkowitego wchłonięcia podkładu. Jeśli przed naniesieniem podkładu gąbkę zwilżymy , warstwa podkładu będzie delikatniejsza i mniej się go użyje ponieważ gąbka będzie już nasycona wodą. Taka gąbka łatwo przyjmuje podkład i nie wchłaniając go zbytnio, przenosi na skórę. Podobny efekt uzyskuje się przy użyciu suchej gąbki, z tym jednak, ze sucha gąbka lepiej nadaje się do nabierania preparatów o suchej konsystencji, np. w kompakcie. W obu przypadkach podkład należy zawsze nanieść według jakiegoś systemu: najlepiej zacząć od czoła i stopniowo przesuwać się w dół, ku podbródkowi.

Nasza rada: w razie nałożenia zbyt dużej ilości podkładu należy zdjąć jego nadmiar przyciskając do twarzy chusteczkę higieniczna.

Artykuł jest cytatem, źródłem jest serwis makijaz (kropka) brat (kropka) pl.

Nasza rada: w razie nałożenia zbyt dużej ilości podkładu należy zdjąć jego nadmiar przyciskając do twarzy chusteczkę higieniczna.

Podkłady do twarzy

1. PRZYGOTOWANIE - Podkłady do twarzy

Podkład (makeup, fluid baza) to podstawa każdego dobrego makijażu. Nakładamy go na twarz, aby poprawić wygląd skóry: przebarwienia, wyrównać koloryt. Dobrze dobrany podkład dodaje cerze blasku, ożywia ja o rozświetla, a także chroni przed czynnikami środowiska.
Dobieranie podkładu do rodzaju karnacji.

Zawsze wybieraj podkład w tonacji Twojej skóry lub o jeden ton jaśniejszy, nigdy ciemniejszy. Podkład ciemnieje w zetknięciu ze skórą. Testując nowy odcień nałóż odrobinę podkładu na krawędź szczęki i rozetrzyj.

Właściwy odcień powinien stopić się z Twoją karnacją. Podkład jest dobrany idealnie jeśli po nałożeniu go na skórę nie widać różnicy miedzy szyją a twarzą. Generalnie zasada jest prosta:

• do zimnej tonacji pasują odcienie blade, jasne (np. Prcelain Beige), różowawe
• do ciepłej tonacji pasują odcienie żółtawe (np. Honey), beżowe (np.Warm Beige)
• do każdej tonacji pasują odcienie tzw. neutralne (np. Natural Fawn, Natural Cream)

Podkłady: nasza rada: dobierając odcień najlepiej podejdź do światła naturalnego - oświetlenie sztuczne może fałszować kolory.

(tekst jest cytatem z makijaz (kropka) brat (kropka) pl)

Paznokcie tworzone są w macierzy.

Podział kosmetyków

Ze względu na część ciała dla których są przeznaczone:

• środki do skóry
• włosów
• paznokci
• twarzy

Ze względu na grupę docelową:

• dla kobiet
• dla mężczyzn
• dla dzieci
• dla nastolatków

Ze względu na funkcję:

• czyszczące
• pielęgnujące i ochronne
• zapachowe
• do zmiany wyglądu, czyli kosmetyki kolorowe

Wiele z kosmetyków należy na raz do kilku z tych grup. Np: mydło może jednocześnie czyścić i nawilżać (czyli pielęgnować) skórę.

Środki czyszczące

Do tego rodzaju środków zalicza się preparaty, których głównym zadaniem jest utrzymywanie czystości. Środki czyszczące zwykle zawierają detergenty, rozpuszczalniki lub proszki usuwające niepożądane substancje z ciała człowieka. Są to między innymi:

• mydła
• płyny do kąpieli
• szampony
• płyny do higieny intymnej
• żele kosmetyczne
• mleczka kosmetyczne
• maseczki
• peelingi skóry
• zmywacze do paznokci
• pasty do zębów

Środki pielęgnujące i ochronne

Środki te służą przede wszystkim do utrzymywania powierzchni określonych części ciała w możliwie jak najlepszym stanie naturalnym. Część środków pielęgnujących ma też charakter leczniczy. Do tego rodzaju środków zalicza się:

• kremy
• balsamy
• olejki
• pianki
• pomadki

i wiele innych. Kosmetyki mają swoją ustawę z dnia 30 marca 2001 roku o kosmetykach.

Środki zapachowe

Środki te służą do nadawania określonym częściom ciała przyjemnego zapachu lub zapobiegania wydzielania się nieprzyjemnych woni. Zalicza się do nich:

• perfumy
• wody perfumowane
• wody toaletowe
• wody kolońskie
• dezodoranty
• antyperspiranty

Środki do zmiany wyglądu

Są to środki, które służą do świadomej, nienaturalnej, tymczasowej zmiany wyglądu. Zalicza się do nich:

• środki do makijażu twarzy i ciała:
  • szminki, błyszczyki, konturówki do ust
  • tusze do rzęs lub brwi, henna kosmetyczna
  • cienie, eyelinery i kredki do oczu
  • pudry, podkłady, korektory
  • róże, bronzery
  • lakiery do paznokci
  • brokat i środki nabłyszczające ciało
• środki do zmiany lub utrwalenia wyglądu włosów:
  • farba do włosów
  • pianka do włosów
  • lakier do włosów
  • żel do włosów
  • brylantyna

Istnieją metody do trwałej zmiany wyglądu takie jak np: makijaż permanentny, przeszczepy skóry, przeszczepy włosów, oraz bardziej drastyczne operacje plastyczne, jednak na ogół nie zalicza się ich do środków kosmetycznych, choć granica między zabiegami upiększającymi i kosmetykami jest bardzo płynna.

(źródło: wikipedia.org)

Słowem makijaż oznacza się zarówno preparaty, efekt jak i czynności polegające na kosmetycznym upiększaniu twarzy poprzez malowanie, szminkowanie czy pudrowanie.

Makijaż pomaga wyeksponować urodę, podkreślić jej subtelność, zamaskować niedoskonałości cery. W pewnym stopniu i warunkach także wyraża osobowość. Dzięki jego rozmaitym technikom można upozorować twarz na idealną i zdrową. Pożądanym efektem makijażu jest jak najdoskonalsze zbliżenie wyglądu do aktualnie obowiązującego kanonu piękna i urody.

Makijaż na przełomie wieków stale się zmieniał, dostosowując się do obowiązujących kanonów piękna. Malowali się zarówno mężczyźni jak i kobiety, a sztuka ta uznana została za jedną z najstarszych na świecie. Sztuka malowania ciała znana była już człowiekowi pierwotnemu, stosowana jest do dziś przez plemiona i ludy całego świata jako część obrządków rytualnych. Wywodzi się z niej również tatuaż.

W starożytnym Egipcie kobiety malowały powieki barwnikiem ze sproszkowanych minerałów, używały ponadto szminki, pudru, różu do policzków, czernidła do rzęs, farb do włosów i lakierów do paznokci (zachowane dzieła sztuki z tamtego okresu ukazują szeroki asortyment przyborów kosmetycznych stosowanych podczas toalety). Starożytna Grecja wprowadzając sztukę teatralną korzystała z możliwości poprawienia rysów twarzy aktorów grających w amfiteatrach. Wojownicy malowali twarze w tzw. barwy wojenne.

Szczególny okres nasilenia makijażu w rejonie Europy przypada na okres baroku i klasycyzmu, kiedy to Wersal wyznaczał kanony mody europejskiej, a we Francji lekarze zakazywali mycia się, sądząc, że sprzyja ono szerzeniu się chorób. Mężczyźni i kobiety nierzadko ograniczali wtedy poranną toaletę do nakładania grubych warstw pudru, stylizując się na aktorów starożytnej Grecji.

Obecnie z makijażem kojarzy się głównie kobiety i modelki, jak również członków subkultur - przede wszystkim punkowej i gotyckiej. Powrót tego typu makijażu zainspirował m.in. rockowy zespół KISS, którego członkowie występowali w latach 70. i 80. z całkowicie zamalowanymi twarzami. Ostatnio modne również stało się zjawisko malowania ciała na specjalne okazje - tzw. bodypainting.

Psychologia

Makijaż może nieść znaczenie psychologiczne. Kobiety (i mężczyźni) które przesadnie podkreślają swoją urodę mogą mieć uraz związany z poczuciem atrakcyjności (zobacz: kompensacja). Sposób używania makijażu może także ujawniać samoocenę (osoby o niskiej samoocenie bądź to zupełnie nie używają makijażu bądź to przesadnie go używają). Należy tu jednak uważać na interpretację, bowiem samo używanie/nie używanie makijażu nie jest podstawą rzetelnej diagnozy.

Zaburzenia poczucia tożsamości objawiać się może skłonnością do częstej i diametralnej zmiany wyglądu (np. powtarzające się operacje plastyczne, bardzo częsta zmiana koloru włosów itp.). Nie jest jednak prawdziwa zależność odwrotna: zmiana wyglądu nie musi być związana z zaburzeniem poczucia tożsamości.

W europejskiej kulturze kobiety malują często usta i oczy. Malowanie ust jest związane z powszechnym (nieprawdziwym) przekonaniem, że kobieta o pełnych ustach jest namiętna, zaś usta wąskie świadczą o oziębłości. Usta są także symbolem waginalnym i w związku z tym ich podkreślanie może być sygnałem seksualnym. Malowanie oczu związane jest z tym, że w kanonie kobiecej urody oczy odgrywają ważną rolę - im wydają się większe, tym bardziej atrakcyjne. Jedna z teorii mówi, że jest to związane z tym, iż kobieta z dużymi oczami wydaje się młoda (oczy dzieci są większe w stosunku do całej twarzy niż oczy dorosłych). Duże oczy mogą także sprawiać wrażenie niewinności, czyli wierności.

Malowanie policzków, pudrowanie itp. związane jest z dążeniem do sprawienia wrażenia młodego wyglądu. Zdrowa skóra jest we wszystkich kulturach kojarzona z atrakcyjnością fizyczną (zarówno mężczyzn jak i kobiet) i jest to cecha niezmienna ze względu na epokę. Prawdopodobnie kojarzona jest ze zdrowiem. W europejskim kręgu kulturowym wszelkie cechy wyglądu związane z młodością podnoszą atrakcyjność kobiety (np. sprężysty chód, błyszczące oczy, wigor itp.) Makijaż ma za zadanie podkreślenie cech związanych z młodością (a więc atrakcyjnością).

(źródło: wikipedia.org)